Posts about festival

Het volk in de tragedies

september 23rd, 2008

(geschreven voor summerschool kunstkritiek, Het Theaterfesitval Antwerpen/ VTI)

Toneelgroep AmsterdamRomeinse Tragedies
Antwerpen, deSingel, 24 augustus 2008

Het toneel is één grote woonkamer met moderne, maar saai lichtgrijze banken, televisies en verschillende tafels. In het midden een gangpad omgeven door twee glazen muren. In de coulissen zijn twee bars te vinden, een leeshoek, enkele computers en een kap- en make-upsalon. Liggend op een bank een jongedame, de vrouw van Coriolanus, iets verder daarachter zit op een andere bank zijn moeder Volumnia.
De Master of Ceremony kondigt het aan, het publiek is vrij zich te bewegen tussen podium en zaal. De rol van de toeschouwer lijkt tijdens Romeinse Tragedies door Toneelgroep Amsterdam duidelijk anders dan het de afgelopen jaren in de grote zaal was. In deze enscenering van William Shakespeares stukken Coriolanus, Julius Ceasar en Antonius en Cleopatra heeft de toeschouwer een ruimere actieradius. De voorzieningen in de coulissen staan voor een deel in dienst van het publiek dat vanaf de eerste mogelijkheid in groten getale het toneel op stroomt. Een voorstelling die zes uur duurt vergt veel van de toeschouwers. Met wat te eten en te drinken worden zij tevreden gehouden en is het inlassen van lange pauzes waarin de concentratie wegvalt overbodig. Een originele logistieke oplossing bij een theatrale marathon. Maar esthetisch en inhoudelijk zijn er bedenkingen te plaatsen bij deze keuze.
Read more »

Just another day at the office?

juni 2nd, 2008

It is almost impossible to write about Rimini Protokoll’s Call Cutta in a Box without speaking about my personal life. I will try though, because talking about my personal life to strangers isn’t something I usually do.
After entering my office in Brussels at four o’clock in the afternoon on Sunday May 27, I felt a little awkward. I was expecting a phone call from India that day so I couldn’t really get myself into doing my office job. I was staring out of the window and noticed that someone made a painting of Gaston Lagaffe (Guust Flater) throwing a rock on an innocent pedestrian, on the wall facing my office window.
Read more »

Verslag Springdance Dialogue 2008

mei 24th, 2008

Een poging tot verwoorden en interpreteren van
lichamen, bewegingen, woorden en beelden
(verslag geschreven in opdracht van Springdance, mei 2008)
(For an English version scroll down, no summary available)

Samenvatting
Twaalf deelnemers uit drie landen zijn door curator Gabriel Smeets gevraagd om aan de hand van de thema’s positie en context zichzelf en hun werk te presenteren in een vijfdaagse dialoog. De vragen die Springdance hen stelde daagde hen uit om in te gaan op de vragen en uitgangspunten aan de hand waarvan ze werken, de positie die ze zichzelf toewijzen en de context waarin ze werken.
Dit verslag vat de dialoog samen in vijf thema’s. ‘Het hier en nu van theater’, ‘Materiaal: persoonlijk en samples’, ‘Auteurschap en samenwerken’, ‘Lichaam en beweging’ en uiteraard ‘Context en positie’. Een selectie van citaten binnen deze thema’s verhelderen de onderwerpen en problemen die ter sprake zijn gekomen. De citaten van de ene maker koppel ik aan de ideeën van de ander, deze aanpak kan de relaties tussen de makers verduidelijken en op die manier ingaan op overeenkomsten en verschillen.
Read more »

Have You Ever Been Experienced?

april 26th, 2008

(geschreven voor Domein voor Kunstkritiek/ Springdance)

Ibrahim Quraishi5 Streams
Springdance/ Festival 2007

Een bezoek aan 5 Streams van Ibrahim Quraishi is geen voorstelling zien, maar een voorstelling ervaren. 5 Streams neemt de bezoeker mee in een trip. Het is als een test. Hoe lang hou je het vol? Kun je een uur op je benen staan of op de harde grond zitten? Kun je een uur lang naar intense bewegingen en steeds wisselende videobeelden kijken en naar heftige muziek en doordringende geluiden luisteren?
De dans begint als een trance. Het regelmatige geluid van enkelbelletjes, de beelden van bomen en struiken. Langzaamaan wordt alles heftiger. Het is alsof de drugs beginnen te werken. De dansers lopen niet langer door een bos, maar het bos komt op hen en mij af. De muziek zwelt aan en de geluiden dringen steeds dieper door. De trance wordt een trip. Ik wordt door de dans, de muziek, de geluiden en de beelden meegesleurd in de trip van de dansers. De dunne grens tussen een positieve en een negatieve ervaring wordt overschreden.
Zijn het de belletjes die dit veroorzaken? Het geluid van de enkelbelletjes wordt gestopt. Maar het lijkt niet te helpen. De dansers wenden zich tot het geloof: bidden en boetedoening. Is dit een ander type vluchtgedrag of proberen ze het tij te keren? De religieuze uitingen ontwikkelen zich tot hedendaagse populaire dans. De drie dansers zoeken nu een eigen route, testen zichzelf. Ze keren zich in zichzelf en dansen alle positieve en negatieve energie uit hun lichaam. De dans lijkt een introverte improvisatie. Het is alsof de dansers het contact met de buitenwereld verliezen. Ze dansen in een roes.
De ruimte verandert tijdens 5 Streams langzaam van een innerlijke wereld in een discotheek, een plek waar men die eigen wereld angstvallig binnenhoudt en in zichzelf gekeerd alles zonder woorden kwijt wil raken. Deze discotheek omringt mij, maar is tegelijkertijd heel ver weg. De dansers worden moe, één voor één druipen ze af. Ik begin mijn voeten en rug te voelen. Ik verplaats mijn gewicht van mijn ene naar mijn andere been. Maar ook ik zet door, probeer mijn lichaam te vergeten. Ik kijk niet maar ik onderga. De muziek stopt, het licht wordt wit. Eén danseres gaat nog even door, tot ook zij stopt. Ik ben vol energie en kapot tegelijk. Ik ben ervaren.

For the English translation click ‘lees meer’
Read more »

De aanwezige toeschouwer

februari 24th, 2008

Lisa Live(s)

(Geschreven in opdracht van assciation LISA)

LISA Live(s)
19, 21 en 22 december 2007, Theater Kikker, Utrecht

“Eindelijk alleen, jij en ik. Ik ben alleen als ik dit inspreek en jij als je dit afluistert. Een eigen plek, nog wat donker, maar je begint te wennen. Je lichaam komt in een andere toestand. Je begint rustiger te ademen, je ontspant. Ook je ogen schakelen om: langzaam komen er vormen tevoorschijn. Wat eerst enkel contouren waren, blijken nu objecten.
Je hoeft niets te doen, slechts te zitten en te luisteren. Sluit nu je ogen. We gaan opnieuw naar het begin: een kleine, fel verlichte ruimte. Je wacht af. De wekkers tikken nog steeds. Hoeveel tijd heb je nog? Je kijkt om je heen en wacht. Een deur gaat open.” (fragment uit Pauze).

Dit is een tekstfragment uit de voorstelling Pauze die in februari te zien was in Huis aan de Werf. De bezoeker luistert het via een koptelefoon af als hij schijnbaar alleen in een donkere ruimte zit. Er is een zekere overeenkomst met de performances die te zien waren tijdens LISA Live(s). Veel is namelijk juist niet te zien en wordt overgelaten aan de verbeelding van de toeschouwer. De toeschouwer moet zich het lichaam van Ivana Müller voorstellen, Cas Enklaars gezicht, de mogelijke bewegingen van Paz Rojo en de tussenliggende frames in Volker Gerlings Daumenkinographie.
Eén van de mooiste aspecten van performance is dat het communicatief is. Het is een dialoog tussen maker en toeschouwer. Zonder de toeschouwer kan de performance niet bestaan. LISA legt veel van de verantwoordelijkheid bij de toeschouwer en benadrukt op die manier het belang van de aanwezigheid van de toeschouwer.
Read more »

Kunstkritiek als open discussie

januari 15th, 2008

Kunstkritiek als open discussie: een intersubjectieve kunstkritiek
(Geschreven voor Domein voor Kunstkritiek/ De kwaliteit van…)

De kunstkritiek in Nederland is aan verandering toe. Door een serieuzer gebruik van de mogelijkheden van het internet kan er een poging worden gedaan om criticus, maker en publiek nader tot elkaar te laten komen. Door deze groepen de mogelijkheid te geven tot een open discussie over de kunst ontstaat er een intersubjectieve vorm van kunstkritiek die zowel een meerwaarde kan zijn voor de criticus en het publiek als voor de maker van het kunstwerk.
Read more »

‘De kwaliteit van…’

oktober 10th, 2007

In 2007 was ik een van de cultuurjournalisten die namens het Domein voor Kunstkritiek enkele festivals in Nederland bezocht op zoek naar ‘De kwaliteit van…’. De kwaliteit van interdisciplinaire voorstellingen, interactieve voorstellingen, interculturele voorstellingen, community art, vermenging van ‘hoge’ en ‘lage’ kunst et cetera.

“‘De kwaliteit van…’ is een project van het Domein voor Kunstkritiek in samenwerking met Theater Instituut Nederland, Festival Cement, Springdance/festival, Holland Festival en Cosmic /Made in da Shade“.
(meer informatie: www.dekwaliteitvan.nl en www.domeinvoorkunstkritiek.nl).

Tijdens dit traject hebben de deelnemers verschillende stukken geschreven. Hieronder een selectie van mijn stukken geschreven tijdens en over Springdance 2007 en de voorstelling HRMNNH! (Kung Fu Hossel) van Made in da Shade/ Cosmic. “Have you ever been experienced” (over 5 Streams van Ibrahim Quraishi) en het artikel “Kunstkritiek als open discussie: een intersubjectieve kunstkritiek” staan elders op deze website.

Read more »