Utrecht, zondag 5 september, 15.30
september 5th, 2010Een terras in de zon, een kaartspel en een biertje, zo even wat eten met vrienden en me weer thuis voelen in mijn stadsjie. Nog een paar uur genieten voor de zon ondergaat en de wereld.
Een terras in de zon, een kaartspel en een biertje, zo even wat eten met vrienden en me weer thuis voelen in mijn stadsjie. Nog een paar uur genieten voor de zon ondergaat en de wereld.
Ik zou nog graag eens in iemands hoofd willen kijken, met iemand mee willen kijken. Weten wat de ander ziet, denkt. Echt weten wat iemand bedoelt, zonder woorden, zonder zinnen, zonder vertalingen en misverstanden.
“JW wil toch nog erg graag het hele lichaam scannen in plaats van alleen het hoofd van het publiek. MK en AL richten zich nog steeds meer op het doel van de scans. De confrontatie met de scans door middel van PP geeft MK het gevoel dat haar identiteit is afgepakt. AL benadrukt dat je daarmee eigenlijk het doel van de voorstelling al bereikt hebt: de bezoeker het gevoel geven dat er iets van hem is afgenomen”.
Naar een bus, naar een dorp, naar een huis, naar een thuis.
Berlijn Utrecht: Een nieuw begin voor een een oud einde.
Ontsnappen uit de file?
Over anderhalfuur ga ik tafeltennissen, een betere afscheidsactiviteit kan ik me niet bedenken. Tischtennis & Kindl.
Ik ga naar een prinsessentuin met een lichtblauwe deur en eet een salade uit de tuin en een eigenaardige kruimel. Geheime ruimtes, kleine kamertjes ga ik door en ik eindig op een balkonnetje met uitzicht over groente en fruit terwijl ik geniet van een glas rode wijn en wegdroom in een wondere microwereld.
Terwijl er konijnen door de woonkamer rennen
springen over flessen
hooi en wortels
en ik maak foto’s van jou
Terwijl er gedachten aan een e-mail denken
regen over daken
inkt en papier
en jij kijkt foto’s van mij
Naar de markt.