playful performance

Ik lees (eindelijk) Deleuze & Guattari’s What is Philosophy? en droom al direct weg bij het voorbeeldconcept van mogelijke werelden. Ik lig in het gras tussen de Spree en De Muur in en hoewel ik aan de ene kant wel weet wat er aan de andere kant van de muur is, is het toch ook nog niet daar. Ik kan het me voorstellen en daarmee is het in wording. Maar daardoor is het ook echt. De virtuele, mogelijke, wereld is altijd onderdeel van de echte wereld. Daarom kan ik deze stukken ook schrijven.