playful performance

De voorstelling waar ik gisteren over schreef ging op een geheel andere manier om met het laatste uur: de relatie tussen twee mensen, wat zeg je tegen iemand in je laatste halfuur spreektijd, schaakklok in de aanslag en praten en ook in je laatste uur samen luister je niet altijd naar de ander. Ook zij bespraken geen grootste dingen, maar het gewoon hadden over kleine, dagelijkse dingen: werk, sporten, irritaties,  hun dochter, Berlijn, angsten en geruststellingen. Af en toe proberen ze een groter probleem aan te kaarten, maar eigenlijk is dat niet waar het om draait in je laatst uur samen.