Utrecht, donderdag 23 september, 15.30
september 23rd, 2010Gisterenavond was ik op de redactievergadering van LēF. Het volgende thema wordt rituelen en daardoor moest ik denken aan mijn zelfverzonnen ritueel: het schrijven van deze tekstjes. Ik vraag me nu af in hoeverre je echt bewust bezig bent met de vraag die je jezelf stelt als je die iedere dag opnieuw stelt. Wanneer wordt bewust zijn een ritueel? Wanneer vergeet je waarom en waarvoor je iets doet? En als je iets enkel als ritueel doet, als gewoonte, heeft het dan nog een waarde?
En toch kan ik het niet laten juist nu na te denken over een hypothetisch einde van de wereld. Ik zou het boek van mijn mederedacteur Valerie willen lezen. Jammer dat het nog niet verschenen is: Een kikker in mijn buik.